Πολιτική και Ψέμα. Δύο Έννοιες Με Παράλληλη Πορεία.

Με μια πρόχειρη ματιά στην πολιτική της χώρας μας κάποιος μπορεί να συνειδητοποιήσει πως χαρακτηρίζεται από ψέμα και αλληλοκατηγορίες που φτάνουν τα όρια της κατινιάς, ώρες συζητήσεων με έντονους και παθιασμένους διαλόγους χωρίς βασικά επιχειρήματα γεμάτοι με ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και συνήθως γραμμένοι από άγνωστα άτομα. Και όλα αυτά συμβαίνουν (επί το πλείστων) κατά τις προεκλογικές περιόδους στις οποίες η κάθε παράταξη προσπαθεί να πείσει τον λαό πως οι “αντίπαλοι” της δεν μπορούν να κυβερνήσουν. Προσωπικά πιστεύω πως όλοι έχουν δίκιο σε αυτό.

Αυτό που με προβληματίζει περισσότερο είναι η στάση (μιας μερίδας) του κόσμου που παίρνει τις σημαίες (πολιτικές και εθνικές) και κατεβαίνει σε φιέστες φωνάζοντας παθιασμένα συνθήματα. Αυτός ο κόσμος είναι φανατισμένος χωρίς πολιτική κρίση ή/και παιδεία με αποτέλεσμα να μην μπορεί να επιλέξει ορθά τον σωστό υποψήφιο. Κρίνοντας από το όνομα της παράταξης και όχι από την ικανότητα του ατόμου.

Έχω δει μαθητές του γυμνασίου να πιάνονται στα χέρια διότι έχουν αντίθετες πολιτικές θέσεις !! !! !! Δίχως να γνωρίζουν την ιστορία και τις θέσεις κάθε παράταξής αγωνίζονται να δικαιολογήσουν τις απόψεις τους με ασάφειες και με ανακρίβειες. Δεν είμαι αντίθετος με την ανάμειξη των νέων στην πολιτική αλλά όχι με αυτόν τον τρόπο.

Τέλος, με εξοργίζει η ανάδειξη πολιτικών που το μόνο προσόν που διαθέτουν είναι το όνομα του πατέρα ή/και του παππού τους. Χρησιμοποιούν αυτό το όνομα για να γίνουν αρεστοί στον λαό και να προσπαθήσουν να τους πείσουν ότι θα κάνουν αντίστοιχο καλό με αυτό που έκαναν οι προκάτοχοι τους.
Το χειρότερο είναι πως (τις πλείστες φορές) δεν είναι αντάξιοι του ονόματος που φέρουν και καταφέρνουν να σπιλώνουν την φήμη του ονόματος που τους δόθηκε.

Έτσι καταλήγουμε σε μια αναξιοκρατική επιλογή που εμποδίζει την πρόοδου του τόπου και μας βάζει σε ένα φαύλο κύκλο Δίχως Τέλος.

Εισαγωγή-Νέα Αρχή

 

Αυτή είναι η δεύτερη προσπάθεια μου για την δημιουργία ενός blog. Η πρώτη απέτυχε αφού ήμουν μόνος και έρημος. Μόνος μου έγραφα, μόνος μου σχολίαζα και μόνος μου απαντούσα κάτι το οποίο βαρέθηκα, τα παράτησα και στο τέλος διέγραψα το μπλοκάκι μου.
Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά θα έχω κανά δυο σχολιαστές. Έτσι, για να υπάρχει διάλογος.

Τώρα όσον αφορά το όνομα που έδωσα στο blog μου (δίχως τέλος) είναι για τα πράγματα που υπάρχουν στην ζωή μας, που είναι ανεξάντλητα και δεν μπορεί να τα αφαιρέσει κανείς, όπως:

Η Αγάπη

Ο Έρωτας

Η Φιλία

Η Ελευθερία (έκφρασης, λόγου, ατόμου κ.α.)

Ο Διάλογος (με την προϋπόθεση να είναι καλόπιστος)

Η Πίστη (τώρα μιλάει ένας άθεος για πιστή???)

Η Σκέψη - O Στοχασμός

Η Αμφισβήτηση

Η Αναζήτηση της αλήθειας πέρα από το μύθο

Η Ανθρώπινη Βλακεία

Η Ελπίδα (πως η ανθρώπινη βλακεία έχει τέλος).